Petak, 13. avgust 1999.

Socijalistička Partija Srbije

www.sps.org.yu

Predsednik stranke: Slobodan Milošević foto: Reuters

Socijalistička partija Srbije (SPS) je najbrojnija i najorganizovanija partija u Srbiji. Ova nereformisana partija komunističkog kontinuiteta, čiji je predsednik (doduše zamrznuti) Slobodan Milošević, nastala je 1990. godine spajanjem Saveza komunista Srbije (SKS, predsednik: Slobodan Milošević) i Saveza socijalističkog radnog naroda Srbije (SSRNS, predsednik: Radmila Rada-Lambada Anđelković).

Od tada je neprekidno na vlasti na republičkom i saveznom nivou, ali joj se vlast iz godine u godinu formalno smanjuje. Izgubila je lokalne izbore 1996. godine, a kontrolu nad Republikom Srpskom i Crnom Gorom 1997. godine. Vojvođansku skupštinu osvojila je samo zahvaljujući jedinstvenom većinskom dvokružnom sistemu sa tri kandidata u drugom krugu, što je onemogućilo spajanje opozicionih glasova protiv socijalista. Posle nepotrebnog rata sa NATO, od 1999. godine SPS više ne kontroliše ni Kosovo.

Socijalističkoj partiji Srbije, kako su godine prolazile, trebalo je sve više i više partnera za vršenje vlasti. Tako je u Srbiji vladala: sama većinski (posle izbora 1990. godine), sama manjinski (posle izbora 1992. godine) uz glasove Srpske radikalne stranke, u koaliciji sa Novom demokratijom (posle izbora 1993. godine) i Srpskom radikalnom strankom (posle izbora 1997. godine).

Socijalistička partija Srbije u svom programu za sebe tvrdi da je moderna evropska socijaldemokratska partija, nastavljač tradicije Srpske socijaldemokratske partije, osnovane 1903. godine, koja se zalaže za političke slobode, tržišnu ekonomiju i socijalnu državu blagostanja. U praksi je političkih sloboda bilo, najpre širokih, zatim kontrolisanih i sputavanih, sve manjih i manjih, da bi se danas Srbija opasno približila otvorenoj diktaturi. U praksi, postoji surogat za tržište, ali privatizacija nije ni valjano ni do kraja sprovedena, a tamo gde je i sprovedena svela se na pljačku državne imovine. U praksi, u Srbiji je standard života sve niži, a njeni građani ne pamte kada se lošije živelo nego danas: 50% ljudi je bez posla, milion na ivici egzistencije. Ostali, ako imaju sreće da rade, imaju prosečne plate manje od 200 nemačkih maraka (podatak od pre NATO intervencije), a penzioneri još uvek primaju prošlogodišnje penzije.

Trivia

Kada je Socijalistička partija Srbije tražila prijem u Socijalističku internacionalu (internacionalnu organizaciju socijalističkih, socijaldemokratskih i radničkih partija, naslednicu Druge internacionale iz 1918. godine) na glasanju je dobila samo dva glasa: PASOK-a iz Grčke i Socijalističke partije Francuske. Britanski laburisti su bili tradicionalno uzdržani, a svi ostali - preko 160 partija iz više od 130 zemalja sveta - su glasali protiv! Uz ovu odluku, poslato im je (za Intenacionalu) neobično oštro i neljubazno pismo u kojem se optužuju za etnički nacionalizam, izazivanje ratova i raspad SFRJ i stradanje ljudi.