Petak, 10. decembar 1999.

Jugoslovenska Levica

www.jul.org.yu

Predsednik stranke: dr Mirjana Marković foto: FreeSerbia

Jugoslovenska levica (JUL) je politička organizacija nastala spajanjem 19 partija i pokreta jugoslovenske i leve orijentacije, među kojima je najveća bila Savez komunista - pokret za Jugoslaviju (SKPJ). Ovo ujedinjenje se dogodilo 1994. godine pošto je Udružena levica - koalicija stranaka koje je predvodio SKPJ - na izborima 1993. godine dobila svega 35 hiljada glasova, bez osvojenog poslaničkog mesta.

Razlozi za osnivanje JUL, kojeg je politicki protežirala i ponekad predvodila Mirjana Marković, supruga Slobodana Miloševića, sežu još u daleku prošlost, sa početka višestranačja kada je na inicijativu generala Stevana Mirkovića osnovana SKPJ. Tada su je zvali još i "generalska partija", a sa njom su bile povezane paravojne jedinice "Crvene beretke" iz ratova u Hrvatskoj i Bosni.

SKPJ je nastala da bi pridobila jugoslovenski orijentisane građane koji su živeli u Srbiji (uglavnom vojna lica) koji nisu podržavali Socijalističku partiju Srbije (SPS) zbog nacionalizma i zbog njenog teritorijalnog ograničenja samo na Srbiju. Iz sličnih razloga, a najviše zbog toga što SKPJ nikad nije ostvarila značajniji izborni rezultat, osnovan je i JUL.

Jedna od Miloševićevih strategija u borbi protiv autentične opozicije, uvek je bila "pokrivanje" političkih protivnika osnivanjem stranaka koje su po ideološkom odredjenju bliske političkim protivnicima, ali su u delovanju pod kontrolom režima i tajne policije.

Jedno od takvih "pokrivanja" desilo se posto je Milošević raskrstio sa Radovanom Karadžićem i militantnim bosanskim Srbima, posle odbijanja Vens-Ovenovog plana u proleće 1993. godine i pošto je zbog ovog poteza morao da se reši usluga Srpske radikalne stranke u jesen 1993. godine.

Politička scena Srbije u tom trenutku podelila se na dve grupe stranaka, nezavisno od toga da li su bili u vlasti ili u opoziciji. Na jednoj od strana našle su se zajedno stranke "mirovnog lobija": SPS, Srpski pokret obnove, Nova demokratija (ND) i Građanski savez Srbije (GSS).

Pošto nisu imali "pokrivača" za GSS, kao najdosledniju stranku antiratne orijentacije u tom trenutku, stvorili su ga spajanjem 19 patuljastih političkih organizacija, jugoslovenske i leve orijentacije i isturanjem pozorišnog režisera Ljubiše Ristića za predsednika, koji je kao ličnost bio deo antiratnog pokreta iz 1991. godine.

Drugi razlog osnivanja JUL je bila želja mnogih ratnih profitera da legalizuju svoje sumnjivo stečeno bogatstvo. Pošto se rukovodstvo Srbije opredelilo da zaustavi rat u Bosni i da počne da sarađuje sa svetom, ta grupa ljudi je kao prirodno utočište u vremenima koja dolaze našla novostvorenu partiju koja je bila pod pokroviteljstvom supruge predsednika.

Treći razlog je bio želja Mirjane Marković, a verovatno i Slobodana Miloševića, da stvaranjem paralelne strukture bogatstva i moći koja podržava zaokret Miloševićeve politike prema Bosni, ograniči tvrdolinijaše unutar SPS.

Sve ovo je kulminiralo potpisivanjem dejtonskog sporazuma i ustoličavanjem novog garanta mira i stabilnosti i regionu, rekonstrukcijom vlade Srbije 1994. godine u koju su ušli i predstavnici JUL, bez ijednog poslaničkog mandata u Skupštini Srbije (mesta su nuđena i ostalim strankama "mirovnog" lobija), prebezima iz SPS u JUL mnogih istaknutih članova u lokalnim sredinama i smenjivanjem nekoliko najistaknutijih ljudi SPS, poput Mihajla Markovića, Borisava Jovića i Milorada Vučelića.

JUL, ako ne računamo izbore 1993. godine, kada ova partija još nije bila konstituisana, nije nikad samostalno izašla na izbore. 1996. i 1997. godine na izbore je izašla u koaliciji sa SPS i ND. U saveznom parlamentu ima desetak poslanika, a u republičkom oko dvadeset. Na lokalnim izborima pobedila je u Babušnici i Crnoj Travi, selima na jugu Srbije. U Crnoj Gori je osvojila tek nekoliko hiljada glasova.

U politici koju vodi, JUL se naročito istice verbalnim progonom "petokolonaša" i "izdajnika" na političkoj sceni Srbije i predlaganjem projekata poput kineske četvrti u Beogradu, "Europolisa", instituta za duhovnu obnovu zemlje i "dekontaminacije" medija od nepatriotskih novinara i urednika.

U međunarodnoj saradnji, JUL posećuje skupove ekstremno levih političkih snaga u Evropi i svetu, sarađuje sa komunističkim partijama Kine, Kube i Severne Koreje, a knjige Mirjane Marković su prevedene i prodaju se u Rusiji, Kini i Indiji.

Predsednicu direkcije JUL, Mirjanu Marković, mnogi smatraju proročicom političkih zbivanja u Srbiji. U svojim dnevničkim beleškama, objavljivanim u Dugi i Praktičnoj Ženi, ona je, često u šiframa, govorila o danima koji tek predstoje, a koji su se neretko ostvarivali i obistinjavali.

Mnogi je smatraju osobom sa najviše uticaja na svog supruga, Slobodana Miloševića, a njene kadrovske kombinacije u privrednim i državnim strukturama dovele su do toga da JUL, iako nema naročito uporište među biracima, bude jedna od partija sa najvise funkcionera, što je čini privlačnom za oportuniste svih vrsta.

Trivia

JUL, kao partija ekstremno leve marksističke orijentacije, koju zlobnici nazivaju ogrankom Komunističke partije Kine u Jugoslaviji, a koja nikada ne pominje Josipa Broza u svojim javnim nastupima, na svojim skupovima i kongresima u prvim redovima ima najbogatije ljude Srbije. Ti srpski novi bogataši, ratni profiteri i tajkuni, po prirodi stvari, nikad ne bi podržavali partiju koja se zalaže za socijalnu jednakost ljudi, osim u slučaju da im baš ta struktura nije omogućila da se ekstremno obogate za samo nekoliko godina, u uslovima ratova i izolacije.