Petak, 30. jun 2000.

Predlog zakona protiv terorizma dostavljen Skupštini SRJ na hitno razmatranje na sednici od 30. juna, ali povučen iz procedure neposredno pred samu sednicu.

Predlog Zakona protiv terorizma

Član 1.

Ko u nameri ugrožavanja ustavnog uređenja ili teritorijalne celine Savezne Republike Jugoslavije ili republike članice izazove eksploziju ili požar ili izvrši otmicu nekog lica ili drugi akt nasilja ili ozbiljno preti preduzimanjem kakve opšte opasne radnje ili upotrebom nuklearnog, hemijskog, bakteriološkog ili drugog opšteopasnog sredstva čime je stvoreno osećanje nesigurnosti i straha kod građana, kazniće se zatvorom najmanje pet godina.

Ako je delo iz stava 1. ovog člana za posledicu imalo smrt jednog ili više lica ili je izazvalo opasnost za život ljudi, ili je praćeno teškim nasiljem, ili velikim razaranjem, ili je dovelo do ugrožavanja bezbednosti Savezne Republike Jugoslavije ili republike članice, učinilac će se kazniti zatvorom najmanje deset godina ili zatvorom od dvadeset godina.

Ako je delom iz stava 1. ovog člana ili pri izvršenju tog dela učinilac sa umišljajem lišio života jedno ili više lica, kazniće se zatvorom najmanje deset godina ili zatvorom u doživotnom trajanju.

Ko poziva ili podstiče više lica na izvršenje dela iz stava 1. ovog člana kazniće se zatvorom od tri do dvanaest godina, a ko poziva ili podstiče više lica na izvršenje dela iz st. 2 i 3. ovog člana kazniće se zatvorom od najmanje deset godina ili zatvorom od dvadeset godina.

Ko priprema izvršenje dela iz stava 1. i 2. ovog člana kazniće se zatvorom najmanje godinu dana, a ko priprema izvršenje dela iz stava 3. ovog člana kazniće se zatvorom najmanje pet godina.

Član 2.

Ko rastura, drži u nameri rasturanja, ili čini dostupnim spise, audiovizuelna, elektronska ili druga sredstva kojima se poziva ili podstiče na vršenje dela iz člana 1. ovog zakona, kazniće se zatvorom najmanje tri godine.

Ko delo iz stava 1. ovog člana učini uz pomoć iz inostranstva, kazniće se zatvorom najmanje pet godina. Ko saopšti javnosti da odobrava izvršenje dela iz člana 1. ovog zakona, kazniće se zatvorom od šest meseci do pet godina.

Član 3.

Ko organizuje grupu lica koja ima za cilj izvršenje dela iz člana 1. ovog zakona ili se s drugim dogovora da izvrši delo iz člana 1. ovog zakona, kazniće se zatvorom od najmanje tri godine.

Ko postane pripadnik grupe iz stava 1. ovog člana, kazniće se zatvorom od jedne do osam godina. Organizator ili pripadnik grupe koja spreči izvršenje dela iz člana 1. ovog zakona može se osloboditi od kazne.

Pripadnik grupe koji je dao podatke koji su doveli do otkrivanja učinioca ili dela iz člana 1. ovog zakona, može se osloboditi od kazne za delo iz člana 1. ovog zakona i za delo iz stava 2. ovog člana.

Član 4.

Ko učinioca dela iz člana 1. ili člana 2. ovog zakona krije ili mu na bilo koji način pruži pomoć u cilju ometanja njegovog otkrivanja ili hvatanja, kazniće se zatvorom najmanje jednu godinu.

Neće se kazniti lice kome je učinilac dela iz člana 1. ovog zakona bračni drug ili srodnik po krvi u prvoj liniji, brat ili sestra.

Član 5.

Nije krivično delo iz čl. 1. i 3. ovog zakona koje neko lice učini u nameri da se drugi učinilac pri pokušaju dela otkrije i uhvati.

Uputstvo o načinu preduzimanja radnji iz stava 1. ovog člana daje savezni ministar nadležan za unutrašnje poslove.

O svim preduzetim merama iz stava 1. ovog člana obaveštava se savezni državni tužilac.

Član 6.

Kad je to neophodno radi vođenja krivičnog postupka, predsednik Saveznog suda može, na predlog saveznog državnog tužioca ili saveznog ministra nadležnog za unutrašnje poslove, doneti odluku o preventivnom zadržavanju lica za koje postoje osnovi sumnje da je učinilo krivično delo predviđeno ovim zakonom.

Izuzetno, predsednik Saveznog suda može ovlastiti drugog sudiju Saveznog suda da odluči o prventivnom zadržavanju.

Preventivno zadržavanje lica vrši se u kazneno-popravnim zavodima, okružnim zatvorima i u vojnim zatvorima.

Član 7.

Predsednik Saveznog suda, po pribavljenom mišljenju saveznog državnog tužioca i saveznog ministra nadležnog za unutrašnje poslove, svakog sedmog dana preispituje postojanje razloga za preventivno zadržavanje.

Preventivno zadržavanje može trajati do trideset dana.

Član 8.

Za vreme preventivnog zadžavanja mogu se prikupljati dokazi i s preventivno zadržanim licem obavljati službeni razgovor samo u vezi s krivičnim delom zbog koga je doneta odluka o preventivnom zadržavanju.

Preventivno zadržano lice odmah se upoznaje s razlozima zadržavanja i njegovim pravima, a o tome odmah se obaveštava njegova porodica.

Član 9.

Predsednik Saveznog suda ili sudija Saveznog suda koga on odredi čini uvid u dokaze pribavljene tokom preventivnog zadržavanja i donosi odluku o tome koji se od njih mogu koristiti u krivičnom postupku.

Član 10.

Kad je Vojni sud nadležan za vođenje krivičnog postupka za delo predviđeno ovim zakonom, a ako je to neophodno radi vođenja krivičnog postupka, predsednik Vrhovnog vojnog suda može, na predlog vrhovnog vojnog tužioca ili saveznog ministra nadležnog za unutrašnje poslove, doneti odluku o preventivnom zadržavanju lica za koje postoje osnovni sumnje da je učinilo krivično delo predviđeno ovim zakonom.

Predsednik Vrhovnog vojnog suda, po pribavljenom mišljenju vrhovnog vojnog tužioca i saveznog ministra nadležnog za unutrašnje poslove, svakog sedmog dana preispituje postojanje razloga za preventivno zadržavanje.

Odluku o tome koji se od dokaza pribavljenih za vreme preventivnog zadržavanja mogu koristiti u krivičnom postupku pred Vojnim sudom donosi predsednik Vrhovnog vojnog suda ili sudija Vrhovnog vojnog suda koga on odredi.

Član 11.

Za krivična dela predviđena ovim zakonom istragu sprovodi i sudi u prvom stepenu okružni, odnosno visi sud, odnosno vojni sud prvog stepena.

Član 12.

Lica koja prisustvuju istražnim radnjama ili razgledaju spise istrage dužna su da kao državnu tajnu čuvaju sve činjenice i podatke koje su tom prilikom saznala.

Javni odnosno državni tužilac može i bez saglasnosti istražnog sudije podići optužnicu bez sprovođenja istrage.

Član 13.

Ako se svedok bez odobrenja ili opravdanog razloga udalji sa mesta gde treba da bude saslušavan, naređuje se njegovo prinudno dovođenje.

Ako svedok ili veštak i pored urednog poziva neopravdano izostanu, naređuje se njihovo prinudno dovođenje.

Svedok koji dođe i bez zakonskog razloga, posle upozorenja na posledice, odbije da svedoči zatvoriće se. Zatvor traje dok svedok ne pristane da svedoči ili dok njegovo saslušanje ne postane nepotrebno, ili dok se krivični postupak ne završi, ali najduže trideset dana sa tim što se odluka o zatvaranju preispituje svaki sedmi dan.

Član 14.

Prigovor protiv optužnice može se podneti u roku od tri dana od dana dostavljanja, a predsednik veća može zahtevati preispitivanje optužnice u roku od tri dana od isteka roka za podnošenje prigovora, odnosno od odbacivanja prigovora.

Vanraspravno veće nadležnog suda dužno je da o prigovoru protiv optužnice ili zahtevu predsednika veća za preispitivanje optužnice odluči u roku od četrdeset i osam sati.

Predsednik veća naredbom određuje glavni pretres, koji mora početi najkasnije u roku od petnaest dana od dana prijema optužnice u sudu.

Član 15.

Ako se sastav veća, uključujući i predsednika veća, izmeni, ili ako odlaganje glavnog pretresa traje duže od mesec dana, veće može odlučiti da se glavni pretres nastavi pošto predsednik veća ukratko izloži raniji tok glavnog pretresa.

Protiv presude donesene u prvom stepenu ovlašćena lica mogu izjaviti žalbu u roku od deset dana od dostavljanja prepisa presude optuženom ili javnom odnosno državnom tužiocu.

Član 16.

Lice koje je osuđeno za krivično delo iz člana 1. ovog zakona kaznu zatvora izdržava u zavodu strogo zatvorenog tipa.

Lice koje je osuđeno za krivično delo iz člana 1. ovog zakona ne može podneti molbu za odlaganje izvršenja kazne zatvora, niti mu izvršenje kazne zatvora može biti odloženo povodom najavljenih vanrednih pravnih sredstava.

Član 17.

Pri vođenju postupka za delo predviđeno ovim zakonom, na pitanja koja nisu uređena ovim zakonom, primeniće se odredbe Zakona o krivičnom postupku.

Član 18.

Danom stupanja na snagu ovog zakona prestaje da važi član 125, kao i odredbe čl. 136. i 139. koje se odnose na dela iz člana 125. Krivičnog zakona Savezne Republike Jugoslavije ("Službeni list SFRJ", br. 44/76, 36/77, 34/84, 74/87, 57/89, 3/90, 38/90, 45/90, i 54/90 i "Službeni list SRJ" br. 35/92, 16/93, 31/93, 37/93 i 24/94).

Član 19.

Ovaj zakon stupa na snagu osmog dana od dana objavljivanja u "Službenom listu Savezne Republike Jugoslavije".

Vlada Savezne Republike Jugoslavije